50VitaalPlus

50VitaalPlus is een uitgave van VGS Media BV | COLOFON | ADVERTEREN | CONTACT

  • A  A  A  

Winactie! GOEDE BUREN deur voor deur de eenzaamheid te lijf

publicity still 2

Vanaf 14 februari in de filmtheaters

Wereldpremière op Internationaal Documentaire Film Festival Amsterdam 2018

Een film van Stella van Voorst van Beest

Eenzaamheid ligt constant op de loer, maar kan je het bestrijden zonder je eigen angst voor de dood onder ogen te zien?

Zonder dat iemand haar heeft gemist wordt de Rotterdamse Bep de Bruin tien jaar na haar dood in haar huis gevonden. De stad is in shock. Hoe kon dit gebeuren?

Ada (59) en haar beste vriendin Wilma (70) zijn vrijwilligers voor de gemeentelijke campagne tegen eenzaamheid. Samen leggen ze huisbezoeken af, op zoek naar eenzame mensen die hulp kunnen gebruiken. Zo ontmoeten ze Jan (81) en Tilly (85). Jan heeft zeven jaar lang nauwelijks zijn huis verlaten. In zijn gevecht om onafhankelijk te blijven, wordt hij steeds eenzamer. Tilly is een sterke en koppige vrouw, die elk aanbod van ondersteuning weigert.

We blijven bij hen achter en zijn getuige van hun dagelijkse leven, hun angst om hun zelfstandigheid en waardigheid te verliezen, maar ook van de manier waarop ze met hun eenzaamheid omgaan. Jan met zijn muziek en huishouden. Tilly struint alle buurtactiviteiten af, maar haar emoties vertrouwt ze alleen toe aan haar geliefde hond Sandy.

Ada en Wilma zijn diep geraakt door hun eenzaamheid en komen in actie, maar dan blijkt het moeilijk de grens te bewaken tussen zorgen en bemoeien.

Goede Buren is een film over burgerschap, samenleven, eenzaamheid en ouder worden. Een urgent en complex sociaal-maatschappelijk thema. Wie zal er later voor mij zorgen? En wat doe ik zelf voor mijn buren? Kijkend naar de documentaire wil je in actie komen, maar zie je tegelijkertijd ook de dilemma’s van die actie: waar ligt de grens tussen vrijwillige en professionele hulpverlening? En ís er eigenlijk wel een oplossing voor eenzaamheid?

Goede Buren is als het leven zelf. Soms pijnlijk en ongemakkelijk, maar ook luchthartig en absurd, zelfs op momenten van diepe tragiek.

In 2013 werd het lichaam van de 74 jarige Bep de Bruin aangetroffen. Ze had 10 jaar lang onopgemerkt dood in haar woning in Rotterdam gelegen. De stad was in shock. Hoe had dit kunnen gebeuren? Hoe kon het dat niemand haar had gemist?

Ik heb destijds de berichtgeving rondom Bep de Bruin en de discussie die erna losbarstte over eenzaamheid op de voet gevolgd. Ik was geraakt door de reacties van de buurtbewoners. Ik vond het eigenlijk ongelofelijk om te horen dat voor een groot deel van de Nederlanders (en hetzelfde is in andere Europese landen aan de hand) het sociale contact niet bevredigend is. Dat zoveel mensen aangeven zich eenzaam te voelen. Hoe kan dat? Leven wij anders samen dan voorheen? Letten we echt niet meer op elkaar? Is eenzaamheid de ultieme consequentie van het feit dat we niet meer kunnen samenleven?

Toen de gemeente Rotterdam een campagne begon tegen eenzaamheid onder ouderen gaf mij dat een aanknopingspunt om deze film te maken. Ik legde tijdens mijn research met een vragenlijst onder mijn arm huisbezoeken af bij 75- plussers, net als de twee vrijwilligers Ada en Wilma in mijn film. Ik hoorde talloze levensverhalen van ouderen en realiseerde me weer eens hoe weerbarstig en ingewikkeld het kan zijn om samen te leven, maar ook hoe mooi en ontroerend het kan zijn. En het zette me aan het denken: wat voor buurvrouw ben ik zelf? En hoe ga ik dat zelf later eigenlijk regelen als ik oud ben? Op wie wil ik dan kunnen terugvallen?

Goede Buren laat het weerbarstige dagelijks (samen)leven zien in een mix van rauwe realiteit en humor.

82 minuten Nederlands gesproken.

Wilt u kans maken op kaartjes voor deze mooie film? Klik hier!

Reageren

Reacties